🌀 เสียง schwa /ə/ (คำที่ไม่เน้น)

the reduced vowel /ə/ in unstressed syllables

เสียง /ə/ คือเสียงที่ "ขี้เกียจที่สุด" ในภาษาอังกฤษ — วางลิ้นกลางปากแบบไม่เกร็ง ริมฝีปากเฉยๆ ไม่ยิ้มไม่ห่อ อ้าปากแค่นิดเดียว แล้วปล่อยลมออกสั้นและเบาเหมือนคำว่า "เออะ" ที่ค้างอยู่ในคอ ห้ามยืดยาว หัวใจคือมันต้องสั้น เบา และไม่มีวรรณยุกต์ เพราะมันอยู่ในพยางค์ที่ไม่เน้นเสมอ คนไทยมักพลาดเพราะภาษาไทยออกทุกพยางค์เต็มและหนักเท่ากันหมด แถมเราอ่านตามตัวสะกด เห็น a เป็น "อา" เห็น o เป็น "โอ" เห็น u เป็น "อู" → computer จึงกลายเป็น "คอม-พิว-เต้อร์" สามพยางค์หนักเท่ากัน ทั้งที่เจ้าของภาษาพูดว่า "เคิม-พิ้ว-เทอะ" โดยพยางค์แรกแทบไม่ได้ยิน อีกจุดที่พลาดคือชอบเติมวรรณยุกต์ให้พยางค์เบา ทำให้ฟังเป็นคำโดดๆ แยกกัน แทนที่จะไหลกลืนไปเกาะพยางค์ที่เน้น